MIJN PERMAHOF
Sinds enkele jaren huur ik een flink moestuin (circa 440 m2), aan het Korteweegje in Nieuwe-Tonge.
De grondsoort wordt zavel genoemd, een soort klei.Wil je eens een paar uurtjes mee komen werken of alleen maar genieten van het uitzicht, neem dan even contact op. Ik geef ook op aanvraag rondleidingen. Heb je interesse in biologische groenten, kun je ook bellen. Maria Evers tel: 06 4801 66 61.

Met dochter Xena zomer 2011.

Graag zou ik mensen willen helpen om zelf hun groenten te gaan verbouwen. Ook hier op het eiland is een voedselbank. Zouden de clienten niet graag zelf (een deel van) hun voedsel willen produceren? Maar uiteraard ook anderen, die geinteresseerd zijn, zou ik kunnen adviseren. Als je het goed aanpakt, hoeft het niet heel veel tijd te kosten en het is zo bevredigend en leuk om je eigen voedsel te verbouwen en te eten. Het is puur en eerlijk. Je weet zeker dat er niet mee is gerotzooid!


Seizoen 2011 ben ik begonnen met permacultuur bewust toe te passen. Eerder deed ik intiutief al dingen die onder de princpes van permacultuur vallen. Zo bracht ik vele vuilniszakken afgevallen bladeren naar mijn tuin, die andere mensen kwijt wilden. Blijkbaar niet beseffend hoeveel waardevol materiaal ze weg deden. Ik gooide de bladeren op de grond rond mijn frambozen en aalbessen en als bescherming van wat minder winterharde planten, zoals de goijbes. 

 

Niet alleen de doorgeschoten radijs (boven) trekt veel vlinders ook de bloeiende bieslook.

 

Vorig jaar heb ik telkens de bloemetjes uit de bieslook geknipt. Dit jaar heb ik een hele dikke rij bieslook.

 

Wat heeft de borage (bernagie/komkommerkruid toch mooie bloemen. Het is een echte hommeltrekker. Het gonst de hele zomer.

 

Op mijn verhoogde bed met veel plantenafval groeit alles minstens driemaal zo goed als op de platte bedden. (ook het onkruid) Vroeg in het seizoen had ik al twee prachtige bloemkooltjes.

 

 

De Afrikanen kwamen vanzelf op en blijkbaar had ik wat truffelaardappels in de grond laten zitten. Ik ben benieuwd wat er dit jaar vanaf komt. Ook de pepertjes groeien goed en de Nicandra was in enkele dagen al dertig centimeter hoog. helemaal op de achtergrond begint eindelijk de Beetred te groeien. Blijkbaar was het te fris voor dit Zuid-Amerikaanse gewas.

 

Een kruidenspiraal wilde ik ook. Telkens vond ik wel ergens bij een sloop partijtjes rode bakstenen. Het is uiteindelijk een leuk gezicht geworden, maar volgend jaar bouw ik hem opnieuw en wat steviger op. In de gangen ertussen weer compost en plantenafval.  Door de beschutte, warme plek groeide de lollo rosa en de rode pluksla fantastisch. Door er elke keer wat bladeren af te halen, groeide de planten verder en heb ik er lang van kunnen genieten. Tot ze echt doorschoten. Mogelijk kan ik wat zaad oogsten.



Ik heb ook prachtige rode ijsbergsla.

 

En in de volle grond bietjes, koolrabi, brocolli en nog meer sla, rode bloemkool (voorgrond) sperciebonen, ramanas enz.

 

Verschrikkelijk mooi was een heel bed, zelf uitgezaaide dille. Het ging zowel thuis als bij anderen in de bloemenvaas, net zoals de preibollen, die veel hommels trokken.
 

Naast meerdere verhoogde bedden, heb ik ook een drie gezusters gemaakt. Rond een berg compost mais geplant. Later bonen erom heen. In het midden heb ik behalve de traditionele pompoenen ook een courgetteplant gezet.

 

In juli/augustus ben ik begonnen een eerder uitgeleend stuk grond van mijn tuin van circa 160 m2, zelf weer in cultuur te brengen. Eerst al het onkruid met wortel en al eruit getrokken.
Daarna ging het fantastisch met de wiedmachine (schrobber). Hele stukken grond kon ik binnen een uurtje onkruidvrij maken. Lekker zweten en mooie schone veldjes. Hieronder een close-up van de wiedmachine. Het is een wieltje (vroeger ijzer nu een luchtbandje) met een roestvrijstalen mes. Er zijn meerdere hulpstukken bij.
 


Maar ik ging me steeds ongemakkelijke voelen. Het boek Tuinen van Overvloed lezend en herlezend, kwam ik tot het inzicht dat ik toch nog  teveel aan het ingrijpen/kapot maken was in de grond/het natuurlijke systeem. Ik zag de mieren vluchten!
De boer of de gemeente had de bermen gemaaid en al het gras laten liggen. Toen begon ik met het mulchen van mijn perk groenlof. Daarna mijn nieuwe stuk met bloemkool, spruiten, boerenkool en brocolli.

 

Daarna ben ik ook de paden gaan doen en de stenen heb ik er later weer op gelegd. Het was best zwaar werk. Even op de luie stoel uitrusten en genieten. Dat moet de ware aard zijn van de permacultoerist. Niet alleen volgens Gerrit Roukens, tuinmeester op de Enk, Rotterdam, het is de filosofie van de permacultuur: minder ingrijpen en meer genieten. 
Bij het uitrusten ben ik vaak niet alleen

 

Ook ben ik een experiment begonnen met kranten op de grond en daarop compost.
Later ben ik toch overgestapt op karton. Dat gaat een stuk sneller.

 Omdat het zo'n enorme lap grond is ben ik nu al weken karton aan het verzamelen en telkens naar de vuilstort zakken compost halen. Elke keer weer een paar meter.
 

Grote libelle kwam even kijken en ik zette hem op de foto.